Feya

Chomu takyi malenkyi yanhol, yak ty
Zakohavsya v son i ne hoche prokydatys,
Vechirnye nebo podaruvalo lasku:
Vona, vsoho lysh mriya – ty sam stvoryv cyu kazku
Ty sam stvoryv cyu kazku, ty vyhadav yiyi...
Takyi prekrasnyi – zalysh yiyi uvi sni.

Pryspiv:
Ne varta sliz tvoya malenka feya,
Ty z ne takyi, yak vsi...
Ty vartyi krashchoho, zabud pro neyi,
Zalyshy yiyi u sni.
Ni, ni, ne varta sliz tvoya malenka feya,
Ty z ne takyi, yak vsi...
Ty vartyi krashchoho, zabud pro neyi,
Zalyshy yiyi u sni.

Nastane den, rozpljushchysh ochenyata
I zasudysh vse, shcho dosi tak ljubyv,
V cei teplyi vechir znovu pidesh shukaty
Neznaiomi ochi v svitli lihtariv
Ty sam stvoryv cyu kazku, zalysh yiyi uvi sni...
Takyi prekrasnyi – sribni zori spivayut lysh tobi.

Pryspiv

Chuyesh, sonce, ne turbuisya:
Ya ne nasnyus tobi...
Ya ne feya, ya ne feya, ya ne pryhodzu v sny.

Pryspiv