Nasha rozmova

Nasha rozmova dovha, dovha yak litnii den
Mayesh mene za druha, ya za ljubov tebe.
Nam ne svityty svichi, nam ne hasyt vohni,
Tobi zazyrnu u vichi, vse rozkazy meni.

Pryspiv:
Znimy iz sercya bil, ty ne zvykai do noho,
V mynule vidiidut usi tvoyi tryvohy,
Chtos zradyv, htos zabuv – probach, ne ozyraisya,
Nevtishena ljubov – lyshe okrayec shchastya! (2)

Sonce spishyt po kolu, kolamy v’yetsya chas,
Moze uze nikoly doli ne zvesty nas?
Moze lyshe sohodni nam vidnaity sebe,
V nashii rozmovi dovhii, dovhii, yak litnii den?

Pryspiv

Temni, pustelni vikna – shovyshcha samoty,
Ne vidrikaisya, ridna, ne pospishai pity.
Zolotom syple z neba, svizistyu llye zhory,
Ty vidchuvayesh: treba, treba dohovoryt!

Pryspiv