S.P.

Cei tysk ne pomichaye slozy
Vin ne pomichaye bil dushi
Ves chas ihnoruye kryky i prohannya yedyne
Ya proshu do krainoshchiv ne dovody

Nadiya, my slipi idem za toboyu
Kudy ty nas vedesh?
My vze davno poza zonoi dosyaznosti
Pozytyvnyh dumok i shchastya
Shchastya?! Shcho ce?
Rozkazy meni, ya vse odno ne poviryu tobi, ya hluhyi

Nadiya, nabuta syndromom bazannya
I ty znykayesh, lyshayuchy mene znov na samoti
Ty mriya chy pastka – ne rozumiyu
Ale vse odno ya zalezu vid tebe,
Nalezu tobi, hnyyu i vtrachayu nadiyi v nadiyi

Spalahy hnivu i nenavysti, brud samoty, bil samoty,
Krov, slozy i shramy
Vhamuvaty i pozbavyty mene vid coho
Moze tilky tvoya yehydna ljub’yaznist ty...
Kurvo! Kurvo! Kurvo! Kurvo! Kurvo...

Ty – moya vnutrishnya krovotecha
Ya ne znayu yak tebe zupynyty
Ya vzyvayu spyrt i rizni inshi liky
Ale ce vse daremno!
Koly ty z’yavlyayeshsya
Mii mozok i serce postiino napruzeni
Vony trishchat i bljuyut krov’yu
A ya zahlobuyus vid coho

Podarui meni svoyu ljubov abo (4)
Proshchavai nazavzdy! (3)
Vidpusty mene nazavzdy!

Zalezu vid tebe, nalezu tobi
Hnyyu i vtrachayu nadiyi v nadiyi
Rozhublenyi plachu, krychu do krovi
Isnuye bez tebe ne serce, a tilo
De ty? De ty ye?
De ty, nadiya, de ty ye
Nadiya, de ty ye?