Sam

Podyvys u svoyu dushu
I pohlyan u moyi ochi!
Ty ne bachysh moyu dushu!
Ty ne znayesh mene!
Chto tobi dav pravo
Svoho rota – zopu rozkryvaty?!
Chto tobi dav pravo sudyty mene?!

Chto ya takyi i yak mene nazvaty, –
Skazy meni vich-na-vich,
Yakshcho mayesh shcho skazaty!
Skorish za vse
Ty prosto pidesh na hui!
Pro shcho z toboyu vzahali
Mozna rozmovlyaty?!

Pryspiv:
Ty ne mih – by pity tudy,
De tebe ne zmoze
Nihto i nikoly znaity?!
Ty ne mih – by pity tudy,
De tebe ne zmoze
Nihto i nikoly znaity?!

Svoye bahno zalyshai pry sobi!
Zavzdy dyvys pid nohy,
Vidchuvai pid nymy zemlju!
Ne zaiobui druhyh ta povazai sebe!
I ne treba tak, blyad, dyvytys na mene!

Navishcho slova? – Krashche movchaty!
Lyudy lizut v tvoyu dushu,
Lysh za tim shchob tam nasraty!

A krashche z rozhonu
Uyebys bashkoyu v stovb! –
Moze todi trohy
Rozm’yakne tvii tverdyi lob!

Pryspiv

Zalysh mene samoho,
Shcho b ty chekav vid mene pochuty?..
Idy svoyeyu dorohoyu,
Ne namahaisya nikym okrim soboyu buty! (ves kuplet – 2)

Pishov ty na hui!
Ne liz u moyu dushu! (2 ryadky – 4)