Try misyaci

Ya malo splju i pohano zasynayu,
Prokynutysya zranku – hirshe buvaye!
Zhadaty pro te shcho bulo vchora vvecheri –
Absoljutno niyakoho shansu nemaye.
Zranku svityt sonce ta blakytne nebo,
Lyudy kazut dobra pohoda,
A yak na mene, to naikrashcha pohoda –
Same todi, koly na dvori nepohoda!

Pryspiv:
Ya prokynuvsya i zrozumiv, shcho propav!
U svoyu pohlyanuv dushu – tam nichoho nema!
Tam shchos bulo, ale tak davno, –
Ne znayu shcho same, ne pam’yatayu...
Vidchuttya take nepryyemne!
Vidchuttya take nepryyemne!
ioho v sobi trymayu,
Meni zdayetsya ya vmyrayu!

Koly ya vdoma, ya zavzdy hodzu v tapkah,
Bo v moyemu budynku vze davno potik dah!
A moze ne potik, moze zovsim ne bulo ioho,
Vzahali meni zaraz ne do noho...
V mene merznut nohy, v mene merznut ruky,
V mene sohne mozok i hljupaye mii nis –
Ya znayu cyu bolyachku, ya pro neyi des chytav, –
Ne hochu nichoho, sam sebe zahomutav!

Pryspiv:
Ya prokynuvsya i zrozumiv shcho truba!
Podyvyvsya v svoyi ochi – tam nichoho nema!
Tam shchos bulo ne tak davno,
Ya znayu, shcho sebe vbyvayu!
Vidchuttya take nepryyemne!
Vidchuttya take nepryyemne!
ioho v sobi trymayu,
Meni zdayetsya ya vmyrayu!
Meni zdayetsya ya vmyrayu...

Ya ne kazav, shcho ya ne pidu,
Navit yakshcho odyn znovu budu ya,
Bilshe nikoly ne povernus,
Vse, shcho bulo, mynulo – ce iljuziya! (ves kuplet – 3)

Vona kazala – vidpusty sebe na volju...
A ya ne mozu, bo ya proklyav svoyu dolju!
Ya ne vtrachayu svidomosti, nu hiba shcho trishky,
Konyachu dozu korvalola – i do lizka!

Pryspiv:
Ya prokynuvsya i zrozumiv, shcho truba!
U dzerkalo pohlyanuv – tam nikoho nema!
Tam htos buv, ne tak davno,
Ce ne vazlyvo teper...
Ya nichoho ne vidchuvayu!
Ya nichoho ne vidchuvayu!
Ya nichoho ne vidchuvayu!
Ya... ya... ya vmeeer!

Ya tobi – tak, a ty mene – tak! (2)