Inodi

Inodi ty prosto dyvuyesh, lyakayesh, vbyvayesh...
Ya ne rozumiyu chomu kazesh, shcho ljubysh.
I vze ne pytayu, ne znayu chy treba ce znaty.
Ne obicyai, shcho zi mnoyu ty budesh.

Nam treba bahato-bahato choho shche zminyty,
Dozvol meni buty tilky soboyu.
Mosty buduvaty, a posud ne byty,
Dozvol zalyshatys shchaslyvym z toboyu.

Ne rvy moyi nervy, shukai u meni promin svitla.
Ya matymu spokii tilky pry comu.
Bery vse, shcho hochesh, do krapli, bery vse, shcho treba,
Ta ne rozdavai tilky nikomu.

Inodi ty prosto movchysh, chekayesh, dratuyesh,
Shcho hochetsya vmerty i nichoho ne znaty.
I ne rozumiyesh, shcho z vohnem ty zartuyesh...
Ne znayu, shcho mozu tobi ya shche skazaty...