Transliteration
Menu
A u Petra Vitovoho ta dvi dochky buly,
Yak holubky sobi rosly, honorovi buly.
Gazdynyamy vony staly, faino gazduvaly,
Kudy pryishly mezy ljudy, honor vony maly.
Yak des pryidut na zabavu, faino zaspivayut,
Chy starenke, chy malenke – vsi yih povazayut.
Otak Hanka iz Paraskov v hori sobi zyly,
Shcho nikoly, yek ne bulo, v’ny sya ne svaryly.
Hanka z Fedem gazduvaly, haty buduvaly,
Kryvavymy mozolyamy vse ce prytyahaly.
Choch i trudno pryhodylos, ta vse taky maly,
U strashni roky holodni shche i ljudyam davaly.
Ale pryishla bida druha, taki chasy staly,
Kotri krashchi ljudy buly, to yih zabyraly.
Pokotylys ljudy svitom, tymy sybiramy,
Doma vse-vse zalyshyly, shcho pryhazduvaly.
Usi znayem, yak to tyazko haty buduvaty,
A u nas i se zabraly, lehko tak skazaty.
Staryi Kashchuk iz Sytrukom v seli gazduvaly,
Lyudski haty rozbyraly, sobi buduvaly.
My z mamov z boku stoyaly, slizmy sya vmyvaly,
Yak cile selo vyhnaly, haty rozibraly.
Ta rozbyly nashi haty, u kotryh my zyly,
Ta na ljudei pokrykaly, shchob vse vyvozyly.
Nelehko nam bulo z mamov na ce vse dyvytys,
Yak pochaly nashi haty u selo zvozyty.
Vzyaly Hanku iz donechkov na Petra iz haty,
Yak ce davno uze bulo, to sumno zhadaty.
Skilky Hanka v sviti zyla, to vse i stradala,
Shcho "hospodar" use znyshchyv, shcho pryhazduvala.
Zurylasya ta plakala, vse perezyvala,
Ne proishlo ce vse bezslidno, bo i slabist distala.
Pryishla Hanka voseny do donky Vasyuty,
Bo hotila shche vposlidok u donky pobuty.
Potim shchastya vyprosyla, pustyly dodomu,
Obiishla usyu rodynu u krayu ridnomu.
Pryishla Hanka rozdyvylas, de vona rodylas,
I kudy vona malenkov bosoniz hodyla.
De v’na roky gazduvala, tyazko pracyuvala,
Teper vse ce ta znyshchyly, shchob sya ne pryznala.
Todi Hanka sya vernula mezy svoyi dity,
Ne hotila tu ruyinu bilshe vze vydity.
Yak pryyihala do donok – hirshe zabolila,
Uze bilshe u bolnycy, yak doma, sydila.
A Paraska – mensha dochka robotu lyshaye,
Zabyraye mamu slabu, v dorohu rushaye.
Ne dumaly, shcho zyvenku dovezem dodomu,
Pohovaly svoyu mamu u krayu chuzomu.
Takisinki do Pechory vvechir pryletily,
I v bolnycy nochuvaly, aby pidlichyly.
A vdosvita, za zoryamy mamka zapytaly:
– De my teper nochuyemo? – vze ne vpiznavaly.
– Chy my vze u Kosovi, chy u Kryvorivni,
Tak sya mamci pozdavalo, shcho na zemli ridnii.
Shche vodychky zaprosyly poslidnyi razochok,
Bilshe ya uze ne chula mamyn holosochok.
Tak tyhonko mamka vmerly, vze ne hovoryly,
Otak mene i zustrila neshchasna hodyna.
– Shcho ya mayu tut robyty, sama na chuzyni,
Ni sestrychok, ni susidok, blyzkoyi rodyny?
Ce vse stalosya v dorozi, u krayu chuzomu,
Plachu, stohnu, kochayusy, shcho komu do toho?
A sestryci Vasylyni dayu telehramu:
– Ne dovezla ya dodomu svoyu ridnu mamu.
Pryyizdzai syudy v Pechoru, treba shchos robyty,
My vze svoyu ridnu mamku musym horonyty.
Ne vdalosya ridnu mamku dovezty dodomu,
Pohovaly ridnu mamku u krayu chuzomu.
Lyshylasya ridna mama naviky v chuzyni,
My pryyihaly, plachuchy, do svoyi rodyny.
V ridnyi krai my pryvezly vistochku sumnenku,
Shcho v Pechori pohovaly mamochku ridnenku.
Kozna mamka vidchuvaye v svoyim serci rany,
Yakshcho dity umyrayut ranishe vid mamy.
A shche moya ridna mama ridnu mamu mala,
Shcho Hannychku vyhlyadala, v rodyny pytalas:
– Chomu Hanka ne pryhodyt, ne mozu dizdatys.
A za mamku, ridnu dochku ne hochut pryznatys.
Hanka, brattya i sestrychky ne hochut skazaty
Svoyii babci, shcho yih donka ne pryide do haty.
Boyet v’ny sy za babusyu, za taku slabenku,
Shchob ne vmerla vona z zalju za donkov ridnenkov.
Shcho Hanka uze vmerla, ne pryide nikoly,
Bo vze yiyi pohovaly v dalekii Pechori.
Rozluchylas z sestrychkamy ta shche i z bratchykamy,
Ta iz svoyimy ridnymy dvoma donechkamy.
Ce ne hoden rozkazaty vsi svoyi rozluky,
Ta yaki my perezyly v zytti svoyim muky.
A vy, ljudy, ne dyvuites, shcho ya seye sklala,
Bo ya razom z mamkov zyla, vse zapam’yatala.
Ya ne hodna pozabuty vsi svoyi tortury,
Vse meni pered ochyma, shcho my perebuly.
Shcho my v zytti perezyly – vse meni na hadci,
Ya kinchayu spivanochku svoyii ridnii mamci.
