Molodyi hlopec hotiv zenytys

Molodyi hlopec hotiv zenytys,
Pryishla mu kartka v viisku sluzyty.

ide do vorozky povorozyty:
– Z kym moya myla dumaye zyty?

– Dumaye zyty sama z soboyu,
Z pravov ruchenkov pid holovoyu.

Vin ide z viiska, ljudei pytaye:
– Shcho z moya myla tam poroblyaye?

A ljudy iomu vidpovidayut:
– Vchora pomerla, nyni hovayut.

Ide na cvyntar, shapku znimaye,
Tam dva kozaky yamu kopayut.

– Dai, Boze, shchastya, shcho kopayete,
Koho v tu yamu pohovayete?

– Pohovayemo harnu divchynu,
Vchora pomerla, nyni spochyne.

Vytyahnuv shablju, vdaryvsya v hrudy,
Nema myloyi i mene ne bude.

I posadyly ryasnu kalynu,
Tut spochyvayut kozak i divchyna.