Bucha-chaka

Sonce kydaye zhory paljuchym prominnyam
I ya proshchayus z betonom, ya proshchayus z kaminnyam.
Ya vtikayu tudy, kudy dorohy ne znayu,
Ya vtikayu tudy, de mene nihto ne chekaye.
V obiimy pryrody... Tam, de malo narodu,
Tam, de chystaya voda, nedotorkana vroda.
Tam, de lystya zelene, tam, de travy duhmyani,
Tam, de zori vnochi, tam, de zranku tumany.
Lisamy, yaramy hrebu za hrybamy,
Hrebu za hrybamy yaramy, horbamy.
U lisi blukayu, shchos pid nohamy shukayu.
Shcho znahodzu – beru, shcho beru, te z’yidayu.
Ozyrnusya dovkola, dusha rozillyetsya.
Vidchuvayu, yak serce v hrudyah radisno b’yetsya.
Pobizu do vody, poshukayu slidy
Lyudei, shcho do mene hodyly syudy,
De

Pryspiv:
Bucha, bucha, bucha, chaka, chaka, chaka!

Ne znayuchy brodu ya polizu u vodu –
Zapirnu z holovoyu v cyu pryyemnu proholodu.
To raptom holosno kryknu, to pid vodoyu znyknu,
To buty bez odyahu nad bezodneyu zvyknu.
Ya lezu na pisku i prominnya po pysku
Tancyuye, nenache pid muzyku dysko.
Ya pochervoniyu, zovsim ne mayuchy soromu –
Zavdyachuyu cym lysh prominnyu prozoromu.
A tam za ocheretom divchata spochyvayut!
Na nyh, yak i na nas, zovsim odyahu nemaye!
Ta ya ta moyi druzi na nyh uvahy ne zvertayem –
Sebe vid daremnoyi spokusy retelno zberihayem.
I, soromno skazaty, my prodovzuyemo hraty
Bez usyakoho azartu v azartni ihry v karty.
A hormonalni ihry my popalymo v bahatti.
My v harmoniyi z pryrodoyu i coho nam dostatno
Tam, de

Pryspiv

Dobra titonka Tetyana rozbudyla mene rano.
Ya pidnyavsya ta zibravsya pryamuvaty do rybstanu.
I hai z neba doshch zakrapav ya lyakatysya ne stanu,
Pochalapayu potrohy – ne cukrovyi, ne roztanu.
Po dorozi trava, na travi tii rosa.
Davno po tii travi ne hulyala kosa.
A ya dali pidu, v ocheret-lobodu...
Poshukayu, mozlyvo, shchos cikave znaidu.
Tam Babyna hora, u tii hori – nora,
Malesenka, suhesenka, zruchnesenka dira.
Na tii hori obidayu, u tii nori vecheryayu,
A ljudy tu noru nazyvayut pecheroyu.

A yak budemo vertaty, budemo holosno spivaty –
Tak, shcho luna tiyeyi pisni pide po svitu mandruvaty.
Cya zemlya sercya i dushi nashi napuvaye svitlom,
Toz nam ye chomu radity, bo my zemli ciyeyi dity –
Dity

Pryspiv