Oi tam pidi Lvovom stalasya novyna

Oi tam pidi Lvovom stalasya novyna,
Zcharuvala Marusenka vdovynoho syna.

A yak mala charuvaty, klykala do haty:
– Pryidy, pryidy, mii Vasylku, shchos mayu skazaty.

Oi pryishov vin do svitlonky, stoyit charka pyva:
– Vypyi, vypyi, mii mylenkyi, bo ya vze vypyla.

– Yak vypyla tu odnuyu, vypyi shche druhuyu,
Moze, ty mi chariv dala, otrutu yakuyu?

– Chiba by ya durna bula, rozumu ne mala,
Shchob ya svomu Vasylechku otrutu davala?

Oi pryishov vin dodomonku, siv sy na lavonku,
Pytayetsya ioho maty: "De z ty buv, synonku?"

– Oi buv ze ya u Marusi, v Marusenky v hati,
Dala meni charku pyva ta i mushu vmyraty.

Konya vedut, mercya vezut, kin holovu klonyt,
Molodaya Marusenka bili ruchky lomyt.

– Polamala by vas, bili ruchky, vid palcya do palcya,
Nema, nema ta i ne bude Vasylya-kohancya.