Stoyit pshenycya, yak Dunai

Stoyit pshenycya, yak Dunai,
Doroha bila v pole klyche,
A ty vid mene ne hovai
Svoye zamriyane oblychchya.

Ya tut stoyav kolys sumnym,
Koly proshchavsya z nashym polem,
Ta sum rozviyavsya, yak dym,
Bodai ne snyvsya nam nikoly.

Brynyt na kolosi rosa,
Des ptaha stomleno kyhyche,
Kohani ochi – nebesa,
Volossya – zoloto pshenychne.

U poli svii sriblyastyi mai
Zirkam pokazuye topolya,
Stoyit pshenycya, yak Dunai,
Stoyit ljubov moya krai polya.