Vidchai (ziv’yali kvity)

Smiyatys budu, hoch plachut ochi,
Ya proty tebe – den proty nochi...

Pryspiv:
Ziv’yali kvity na doshchi –
V moyii dushi, v moyii dushi.
Shcho plachut ochi – ne pytai,
Den proty nochi. Samota. (ves kuplet – 2)

Ya. Nich. Vmyrayu poranenyi.
Bilym ozerom prostyradlo.
A kolo sercya pechal – hadynoyu.
Ta ne zaradyty, ni poradyty.
A poyizd krychyt – az za horodamy,
Proshchayetsya nyni suvorym klekotom
Iz tym, shcho vranci viinoyu narodzenyi
Z vohnem i bolem v serci poetovim.
Cei svit baiduzyi, a ljudy hrubi.
Falshyva niznist, falshyva laska.
Vin ljubyt hroshi, brehnyu i trupy,
Chovayetsya nyni za slavuyu kazku!

Pryspiv

Ya. Nich. Vmyrayu poranenyi.
Bilym ozerom prostyradlo.
A kolo sercya pechal – hadynoyu.
Ta ne zaradyty, ni poradyty.
Ziv’yali kvity, idit chortu v zuby!
Vusta smiyutsya, a serce plache.
Cholodni budni, zorstoki ljudy.
Ya, mov lokator, kriz hmary bachu.
Pro tebe, svite, spivaty budu,
Smiyatys budu, hoch plachut ochi,
Vstavaty budu vseljudskym buntom:
Ya proty tebe – den proty nochi.

Pryspiv