Nam ne potriben spokii

Pryspiv:
Nam ne potriben spokii dvom,
Nam ne potribna tysha cya,
Ya perekreslju zaborony,
Shcho moho tila dotorka. (ves kuplet – 2)

Prosto den sohodni harnyi,
Prosto ranok buv bezhmarnyi,
Dvi hodyny na svitanku
Ya stoyav na svoyim ganku.
Pislya vazkoyi nochi
Ne mozu i ne hochu,
Lizty na stelju, stiny
Mene bolyat kolina.

Den poperedu zaimavsya,
Ya sobi samomu klyavsya,
Shcho ne bude bilshe nochi,
Bo ya ne hochu.
Zaraz vidchuvayu vtomu,
Sluhai, idy dodomu,
Bo vze ranok nastaye,
Chau-ou-ou-ye!

Pryspiv

Duze hotilos pyty,
Sisty i prosto zapalyty,
Des v kutok zabytys temnyi,
Ale vse daremno.
Bihav po dvori sobaka
I na perehozyh havkav,
Bo taka ioho robota
I iomu zavzdy ohota.

Pryspiv

Pochynavsya vidlik chasu,
Chysto tak yak toho razu,
Na dvory spuskavsya vechir
I davyv na plechi.
To bula vesna i koty
Braly bereznevi noty,
Polifoniya tyh zvukiv –
Bula prosto muka.

Pryspiv