Kazky

Otoz ljubi malyata
Zakryvaite vashi ochenyata
Zaraz dlya vas Feodor kazky bude chytaty.
Kazka persha – zyly-buly, uze davno pomerly,
Ti hto bazav u dushi siyat perly.
Uze ne vydno – za obriyem skrylosya sonce,
Skazy na shcho tobi shozyi son cei.
Cei son pro te shcho htos nazyvaye patriotyzmom,
Ce te, shcho bulo praktychno zdavleno komunizmom.
Shchopravda spravzni patrioty zaraz ne zyvut,
Ya bachu nynishni oblychchya – ce prosto zut.
Nichoho krashchoho prydumaty ne zmohly,
Niz te, shcho nashi krashchi, a inshi vsi kozly.
Z takoyu "vysokoyu" dumkoyu lizut v deputaty,
Navishcho? Shchob kazky rozpovidaty!
Otoz ljubi malyata
Hotuite vashi ruchenyata
Shchob za MC-3A rahuyuchy palci zahynaty.
Kazka druha – SShA na boci demokratiyi,
Robyt vse, shcho hoche – vymyrayut cili naciyi.
Cherez yihnyu borotbu zi vselenskym teroryzmom,
Hynut dity u mistah, i za mistom misto.
Vony vvazayut ce normalno, i tak povynno buty,
Ta ya by ne hotiv do nyh v cii borotbi prymknuty.
Bo ya ljudyna rozumna, tobto homo sapiens,
Vony z podibni do zvirei – nehai likuyut kariyes.

Pryspiv:
Vony rozpovidayut kazky,
Zhushchayut krasky,
My znimayemo masky.

Kazka tretya – ce te, shcho ljudy volodari planety,
Davno povynni zrozumity, shcho stavymo tenety.
Do yakyh i skoro sami my potrapymo,
Hra pochalas i vyboru my ne mayemo.
Nema kudy poditys – skriz rozstavleni pastky,
Na koznomu vidrizku polya, ale dlya spilnoyi mety
Mozlyvo my mynule pryhadayemo,
Bo vse-taky na plechah dlya chohos holovu mayemo.
Kazka chetverta – Poltava naizelenishe misto Ukrayiny,
Tak nam rozpovidayut, hotilosya b viryty.
Ale z proty faktiv i zbroyi to nemaye,
A fakty kazut – zabrudnennya mista zrostaye.
I shcho tut naicikavishe – vsi my znayemo,
Shcho pro pryrodu ridnoyi miscyny my ne dbayemo.
My sydymo usi hurtom i dyva chekayemo,
Lyudy povirte – my v sebe roky zabyrayemo.
U sebe vidnimayemo, ne hochemo rozumity,
Ta na cili roky pochynayemo nimity.
Rozum (vin ze sira rechovyna) ne pracyuye,
I tilky tilo svoyi umovy dyktuye.

Pryspiv

Kazka p’yata, peredostannya, vy chuyete malyata?
Chtos krychyt, shcho nezakonno nyni sadzayut za hraty.
Ya bachu ti oblychchya, ta yih kryvavi ochi,
Chochut narodovi dobra, ta do hroshei duze ohochi.
Yaki tam prosti ljudy yakshcho ti
Chto buly shche ne tak davno v sedli.
Mayut na svoyii meti znovu panuvaty,
I znovu, yak v stari chasy, narod svii hrabuvaty.
Navishcho nam take potribno ya ne rozumiyu,
Koly ya proty chohos, to ya konkretno diyu.
A ti, hto vmiye tilky skarzytys na inshyh,
Tomu nema poshany i nahorod bilshyh.
Kazka shosta – zavershalna, problema nahalna,
Chto sylnishyi, toi i pravyi, dolya bezzalna.
I toi, hto maye hroshi, toi naimohutnishyi z usih,
A pravda ce taka rich, yaku pidnimayut na smih.
I shcho porobysh, yakshcho koznoho dnya ce bachysh,
Ne v knyzkah, ne v kino, v realnomu zytti – ty plachesh?
Ty rozumiyesh, shcho stariyesh i bilshe ne v zmozi,
Lyudyam dopomohty, stoyish u kohos na dorozi.
Komus zavazayesh, ale dobra bazayesh,
Nihto i ne pomityt yak ty potrohu pomyrayesh.

Pryspiv