Zasmin (Zyttya za odyn den)

Ce ne kazka, ce ne son,
Dva sercya bylys v unison.
Tvoho volossya duhmyana osin,
Zavzdy zi mnoyu Zasmin bosa.

Yiyi zyttya bulo korotke, vona ce znala,
Doroslishala na ochah i bilshe svit piznavala.
Vona shukala, znahodyla i radila,
Koznii myti, shcho na sviti zyla.
Vona lovyla sonyachni promeni, z nymy hrala yak dytyna,
Chocha todi vze v ochah dorosloyu bula.
Yiyi slova tikaly i nevlovymo,
Vona tikala vid nas tudy kudy hotila.
Na serci vazko pislya toho, shcho bulo z neyu,
Vona nahaduvala meni kazkovu feyu.
U neyi ya navchyvsya zyttyu svoyemu radity,
Vona lysh tak mohla robyty.

Ne virytsya, shcho yiyi bilshe ne maye,
Zdayetsya u dytyachii dosi yiyi smih lunaye.
Ta tam nikoho nemaye, lysh yiyi ljubi kvity.
Bez neyi ne rostut, treba yih kudys podity.
Nahaduyut meni pro neyi i znovu serce krayetsya,
Bo ya ne vstyh, ta zlochyn mii ne karayetsya.
Ya mav by buty shvydshym, ale vze ne vid mene,
Yiyi dolya zalezala, i na rukah moyih pomerla.

Znovu cei spohad – vona shche malya,
Za domom na maidanchyku snizynky veselo hanya.
A ya stoyu – ne viryu, vona slova vze promovlya,
Vona zahovoryla moye manyusinke dytya.
Vona ljubyla doshch, vona ljubyla snih,
Yii bulo veselo, a ya pryhovuvav yak mih
Otu strashennu tainu, cherez yaku ne mih zasnuty,
A cherez kilka dniv ya sumom buv okutyi.
Yak by ne hotiv, ne mozu ya zabuty,
Koly prokydayus, ya mriyu dotorknutys
Do yiyi volossya, ta rozumiyu neskoro yiyi pobachu,
Zasmin, ya za toboyu shchonochi hirko plachu.

Zovte lystya padaye meni do nih,
Ya vtomyvsya – slozy krapayut na snih.
Ce shche osin, a zdayetsya shche zyma,
I v dushi moyii tepla nema.