Voanerhetyka

Koly povertayus iz luhu dodomu,
To vtyskuyu mozok v asfaltovyi dvir.
Vmykayu indastriel lifta, v yakomu
Dusha, mov u klitci znevolenyi zvir.
Otak vidryadyly iz neba dodolu:
(Spivav ya, mabut, i yiv z hmar marmelad)
Vtysnuly u tilo, pryznachyly dolju,
Navkolo zvely chastokil iz prynad:
I stav ya zakovanyi u vyhovannya,
Ochyma i nohamy obmezyvsya svit.
Na moye zyttya pochaly poljuvannya
Henseky, chorty, deputaty i SNID.
Piznishe vze anhela v pomich pryslaly,
U temryavi vin pokazav vymykach.
Rozvydnylos. Bachu ya dveri i skryzali,
I bachu, yak zalyt u p’yatu rohach.

Pryspiv:
Ta ya zazemlyayus na Boze Im’ya, –
Shchezla hrihiv statychna elektryka.
Ya – vze ne ya, plot – ne moya.
Zvuku novoho voanerhetyka!

Vze niby u hrami, ta shche ne na voli.
Chekayu antraktu u 1000 lit.
Vsim rozdani roli: ti – sylni, ti – kvoli,
Trishchyt, mov stara dekoraciya, svit.
Vse bilshe kontrastu, vse menshe pivtoniv,
Menshyny vidstoyuyut pravo na smert,
A ya vse na volju pidshtovhuyu dolju
V nadiyi, shcho bilshist ne ide shkerebert.

Pryspiv