Mehapolis

Chornyi mehapolis – utopiya v horah
Yak komahy ljudy-kvity
Vsim poyisty, pospaty
Verbljudy na pachkah, reklamni buklety
Bryti ljudy v mersedesah y shansonu kuplety
Zamorozeni dumky
Tut tak malo ljubovi
Vidiishly v mynule dobri spravedlyvi heroyi
Vranishni hazety yak pozovkle lystya
I tilky moye eho, yak zavzdy na misti

Pryspiv:
Cholodni kraplyny rubayut leheni i vnyz
Skoro ty pobachysh doli zartivlyvyi kapryz
Nikudy ne ditys vid zhrayi rozbeshchenyh dum
Daite hoch v ostannii raz rozihnaty cei sum

Zavtra bude znovu den, znovu vechir
Znovu nich, znovu holi nohy, plechi
Zim’yati prostyradla, popil v popilnyci
Na klaptyku paperu znov yakis durnyci
Dzoistyk v ruci, zaporoshenym okom
Ty prodovzuyesh shukaty "blondynku za rohom"
Kupuyutsya kvity – i pid tiyi sami nohy
Slava bohu moye eho yak zavzdy na prykoli

Pryspiv

Tretya svitova – sucilne zubozinnya
Novyi Ikar dola zemne tyazinnya
Hanhstery u filmah prodovzuyut strilyaty
Nabahato ranishe syviye chyyas maty
Chto toi Lenin novi dity navit hadky ne mayut
Z holovoyu yim maljunkiv na stinah vystachaye
Irrealni sny svoyeyi syly nabuvayut
I tilky moye eho nikudy ne znykaye

Pryspiv

Ty idesh po prospektu – smak v hodi i v odezi
Ty navchalasya v krutomu zakordonnomu koledzi
Cholovik tobi potriben yak velykyi hamanec
Odnochasno ty myslyvec, pokupec i prodavec
Ce z ne vazko – vyshche yubku, kruhli ochi, posmihnulas
I yaka vze tam za vikom – holova navik shytnulas
Ale my uze ne budemo z toboyu razom
Moye eho nenavydyt vse falshyvo-prekrasne

Pryspiv