Nadzvychaini pytannya

Sydiv ya na berezi, sluhav shuminnya
Shuminnya morya, ioho shepotinnya
A sonce sidalo rozevym tumanom
I ya uyavlyav, shcho zirkoyu stanu
Sydila ty poruch mene ne pomichala
A potim tyhesenko i prosheptala

Pryspiv:
Skazy, a de nochuye sonce, de vono zyve
Pro shcho shumyt ce more, rozmovu z kym vede
Koly mene ne stane, shcho budesh ty robyt
Koly pidu po zoryah ya, chy budesh ty tuzyt

Takoho nikoly v zytti ya ne chuv
Odrazu z rozpach i strah ya vidchuv
Chotiv tebe ya poshvydshe obnyaty
A potim nikoly vze ne vidpuskaty
Dali zbahnuv, shcho vtrachayu tebe
Zamyslyvsya zhodom, zapytav ya sebe
Chy zmozu prozyty bez tebe ves vik
Chy vmru ya ne prozyvshy i rik

Pryspiv

Tak vyishlo yak vyishlo, ya coho chekav
Shcho shvydko pidesh tak, ya i ne znav
Sydzu bilya morya i sluhayu shum
Shuminnya vody i moyih tyhyh dum
A sonce vse z taky sidaye tumanom
A ya vze ne mriyu, shcho zirkoyu stanu
Muchat mene nadzvychaini pytannya
Shcho yih ya pochuv vid tebe v ostannye

Pryspiv