Pam’yatnyk z hlyny

Pobudui sobi pam’yatnyk z hlyny.
Ne z marmuru.
Z noho – ljudy zbuduyut,
Yakshcho...
Ty z hlyny zroby, nu hoch hornya.
Vidshukai v sobi
Choch dvi-try hvylyny
Dlya svitla i dnya.

Bo ostannii imperator
Chorno-biloyi epohy
Mishaye zovte z synim
I chervonym ryasno kropyt.
iomu strashno.
Ostannii imperator
Posyviloho chasu.
Trubyt u midni surmy.
I, diisno, plache chasto.
iomu sumno.

Rozipny sebe, v dumci,
Choch trychi na den.
Nu hoch trychi na rik.
I na samoti.
Rozipny.
Rozipny.
Rozipny.
Bez usmishky i soromu.
I vryatuyesh cei rik
Vid kosmichnoho chornoho moroku.
Moze ty i vryatuyesh hoch rik.

Bo.
Ostannii imperator
Chorno-biloyi epohy
Mishaye zovte z synim,
I chervonym ryasno kropyt.
iomu strashno.
Ostannii imperator
Posyviloho chasu
Trubyt u midni surmy.
iomu sumno.

Zupynys.
Posmihnys.
Ne shukai nezbahnennyh orbit
Ne sumui za litamy.
Zlety sam u lito, yakoyis iz dnyny.
Pobudui sobi pam’yatnyk z hlyny...