Eshelony Roksolan

Chy my krayina rabiv?!
Ne robit kruhlyh ochei
Panove ta panni.
Bo vze rokiv stonadcyat
My plachemos kripactvom...
Bo, yakyi ze muzyk,
U zdorovomu hluzdi i ne invalid –
Dobrovilno viddast svoyu babu u rabstvo!

Mozna tut sperechatys.
"Pro" pryvodyty istyn do Chornoho morya.
Pro novi horyzonty, chy doli kulak.
Ale yih vze ne sotni, ne tysyachi,
A miliony!
Zakladayut i doli, i tila svoyi –
Za p’yatak.

Pryspiv:
Nu a my –
Vidhruzayem tovarom zyvym eshelony!
I za pyvom rozkruchuyem temu,
Shcho vse v nas ne tak!
I chekayemo pensii vid Roksolan,
Z-za kordonu.
I hvataye ne tilky na hlib,
Nu a shche i na kabak...

I prorochat na shpaltah usih
Faryseyi.
Shcho, mov, pochavsya!
Velykyi hohlackyi ishod!
Ale to z ne z polonu
Vyvodyat narid svii.
Novoyavlenni Moyiseyi.
A v pustelju pljundruyut
Kvituchu krayinu i velykyi narod!

Pryspiv

Obezpechym Yevropi
Zonamy svoyimy
Dostoinuyu starist!
Nu i hai zaroblyat kopiiku.
Potom, hlumom svoyim.
Dlya ubohyh syrit.
I todi vze spokiino –
Het portky, muzyky!
Pidperezuis podolom.
Obrostai rohamy!
Slava panstvu zamorskomu,
Shcho vzyalos obnovlyat svizym henom
Kozackyi nash rid!

A tvii pradid,
Pokruchuvav vusa stepenno.
I vklonyatysya mih,
Lysh mechu i boiovomu konyu.
I koly stavyv nohu svoyu
U stremeno –
I Carhrad,
I Paryz,
I Ravena
Vklonyalys iomu!

Pryspiv

Ya – takyi yak i vsi.
i v mene z budnem
Viina nezdolanna.
I ne yasno ishche do syh pir hto – koho.
Ta koly vin bere mene u leshchata,
To povtoryuyu vam i sobi.
"Ty – muzyk.
Ty z – muzyk!
Vstan za pluha, za verstak chy za kulman,
Ni – to shabelku u ruku vizmy.
Ale ruk ne vpuskai bezporadno.
i ne ukropljui zemelku svyatuyu
Soplyamy, pardon, i slizmy!

Bo tvii pradid,
Pokruchuvav vusa stepenno.
I vklonyatysya mih,
Lysh mechu i boiovomu konyu.
I koly stavyv nohu svoyu
U stremeno –
I Stambul,
I Berlin,
I Varshava
Vklonyalys iomu.

Pryspiv