Kozne tilo

Na staromu tartaku davno roboty nemaye,
Ale muzyka syudy zaraz ljudei ponazbyraye!
Pryhodyat hlopci, pryhodyat divchata,
Pryhodyat tilky ti, hto ljubyt tancyuvaty.
Yizdec na dyskah nakrutyv patefon,
Maister ceremonii vereshchyt u mikrofon.
Blymnulo svitlo i basova dizka
Hupnula huchno – zatremtily nizky!

Na vhodi pracyuye kontrol oblychchya,
Bo dzendzykiv ta zuzykiv syudy nihto ne klyche.
Yak mayesh lituncya – spryamui smilyvo nohu
Abo u pozaholod, abo na tancpidlohu.
Az os pochalasya bytva Bi-hlopciv,
Bi-hlopci iz sebe vdayut neznaiomciv.
Taki vze vykrutasy vyroblyayut, pohanci!
I teper kozne tilo tancyuye lamani tanci!

Pryspiv:
Pokladit svoyi ruky v povitrya!
Lyapaite svoyi ruky!
Pokazit meni svoyi ochi!
Daite meni svii holos!

Rozlitayutsya kincivky na vsi storony svitu,
Ale shcho kudy letilo – nemozlyvo zrozumity.
Krutytsya, vertytsya, hoche upasty,
Ale nihto nikoho chomus ne hoche vkrasty!
Ne hoche – bo zaraz usim ne do coho!
Adze potribno, yak slid, ponatyraty pidlohu
Svoyimy shtancyamy, koftynamy, kapcyamy.
Nater – znachyt mozesh zaimatysya tancyamy!

Ta ya ne tancyuyu, hoch muzyka hraye,
Bo tak tancyuvaty v mene vminnya nemaye.
Ya rota rozzyavlju ta vytrishchu ochi –
Stoyu ta dyvljusya, yak tancyuyut ohochi.
Bi-hlopci strybayut, bi-hlopci kruzlyayut
I znov vykrutasy svoyi vyroblyayut.
A ti, shcho stoyat, – ti, probachte, zaslanci!
Bo teper kozne tilo tancyuye lamani tanci!

Pryspiv