Marazm

Zemlya znykaye iz-pid nih moyih,
Abstrakciyi zlitayut nache lystya,
I prolitaye vze malenkyi snih,
Fundamentalnist dumky, dyvna pisnya.
Use ide, bulo i vze nema,
Chvylyny, dni, roky i misyaci,
A na dushi lyshayetsya zurba,
Za frazy, diyi i dumky oci.

Pryspiv: (2)
Marazm! V ocyh ryadkah!
Marazm v holovi, borotba iz soboyu!
Marazm! U mene v dumkah!
Marazm v holovi ne zdamsya bez boyu!

I bez brehni, i bez obmanu,
V toi dyvnyi son, u ti chasy,
Bezhluzdyi dym marihuany,
Chyyis nabrydlyvi nosy.
Ti pershi roky – nache kazka,
Bez bolju, vtrat i peremoh,
A zaraz, diye vze pidkazka,
i neperemoznyi dialoh.

Pryspiv

Shpyhnulo v dushu teye dyvo,
Chvylyny ti kolo vohnyu,
Ta vse vyrishuye lysh pyvo,
Ta v horlo ya ioho ne llyu.
Chastyny svitu – ce ne perepona,
Dlya mrii, dumok, perekonan i spodivan,
A my prohodymo i nebachena persona,
Daye nam starty, dlya novyh zmahan.

Pryspiv

Zahlyva pravda i znobyt i duye,
Zuye dumky i holovu zuye,
I znov adrenalinom nafuhuye,
I znov bezsoromno u dushu napljuye.
Bahattya zhaslo, i zalyshyvsya lysh popil,
Na tomu misti vze nichoho ne zroste,
A ty sumnyi, hoch i Vkrayinofil,
Ale zyttya chomus tvoye puste.

Pryspiv

Abstraktnist dumky, bezturbotnist mriyi,
I davyt naukovyi ateyizm,
Vin rozbyvaye maize vsih ljudei nadiyi,
I nadaye nam molodyi deviz.
Na cvyntari rozbytoho dyvactva,
Zhnyvayut mriyi pid yakyms kushchem,
I ne spivaye plem’ya chomus ptastva,
Bo kushch zhnyvaye pid ryasnym doshchem.

Pryspiv

I sub’yektyvnist pohlyadiv, strazdannya,
U comu demokratiya moya,
I vmyt rozstrilyani vsi spodivannya,
Ne zalyshylosya zovsim. Mayachnya!
Rozevi okulyary ne spasinnya,
Lysh muka, bil, strazdannya, hory mrii,
Ne zalyshayetsya vze navit spodivannya,
I ne zalyshylos meni nadii.

Pryspiv

Znykaye sens, lyshe dushevnyi bil,
I dzen, shchob bulo lehshe perezyty,
I znovu vtrapyty u koliyu i styl,
Nikoho ne vbyvaty, i tvoryty.
Chvoroba nerviv, paranoya,
Doshchi kyslotni za viknom.
V bahni kovcheh potone Noya,
I my potonemo u nomu.

Pryspiv

Ves svit na hrani katastrofy,
Dopoky ljudy my taki,
I na papir lyahayut strofy,
Chomus neradisni, tupi!
Konflikt z soboyu, i iz svitom,
Rozdmuhav polum’ya chomus,
Ne dochekayus uze lita,
I shchob ioho zaduty dmus.