Zalysheni kvity

Skoro vechir...
Osinnii lyst prolitaye povz mene.
Vin bilshe nikoly ne povernetsya syudy.
Ne povernus, napevno, i ya, bo navishcho?
Moye kohannya, yak cei lyst,
Moze upasty tilky do tvoyih nih...

Pryspiv:
Ne znayu ya, koly pryidu syudy,
Ta zalyshayu pislya sebe
Ci kvity, shcho znaishov v sadu
Dlya tebe, dlya tebe.
A moze, zavtra ya pryidu syudy,
De viter peljustky kolyshe.
Tak znai, tut shchastya nazavzdy
Zalyshyv ya, zalyshyv ya.

Nehai holodnyi osinnii viter pidhopyt ci kvity
I ponese do tebe.
Ale ni, krashche nehai yih bere shvydka holodna voda.

Pryspiv:
Ne znayu ya, koly pryidu syudy,
Ta zalyshayu pislya sebe
Ci kvity, shcho znaishov v sadu
Dlya tebe, dlya tebe.
A moze, zavtra ya pryidu syudy,
De viter peljustky kolyshe.
Tak znai, tut serce nazavzdy
Zalyshyv ya, zalyshyv ya.
Zalyshyv ya, zalyshyv ya.