Avhusta

Lovlju tvii pohlyad znovu,
Bezhluzdi rozmovy.
Ty na hrani, myt pryznannya,
Stop. Shche ni, zachekayem z kohannyam.
Sotni versii bentezat svidomist,
I odna lysh rozv’yazka natomist,
Strimko padayem zhory donyzu,
Nu, bud laska, postav tut repryzu.

Znovu, znovu, znovu, znovu
Pochynayu vidvertu rozmovu,
Tretsya serce ob pidlohu,
Skilky mozna? Znovu i znovu
Shcho skazaty, yak zrobyty?
De zmovchaty, yak prozyty
Ves cei chas meni samomu,
Doky razom budem znovu?

Pryspiv:
Avhusto, ne much moye serce pusto.
Oblysh svoyi perekonannya,
Davai viddamosya u ruky kohannyu.
Avhusto, ty vymknesh u spalni ljustru,
Zanurymo vikna v firanky
Takoyi yak ty shche ne mav ya kohanky.

Misyac vechir rozpochav,
Nich pid kryla nas nakryla,
Tilky slovom zachekai
Obrizayesh meni kryla.
Ty yak den, a ya yak nich,
Zustrich razom lysh na hrani,
Skilky b ne skladav pisen
Vse odno v rozcharuvanni.

Prolitayut vechory
Dovhym shleifom spodivannya
Serce prahne dohory,
Do vershyny isnuvannya.
Tvoya hordist i ljubov
V peremishku iz bazannyam,
Rozpalyly vse v meni
Serce prahne lysh kohannya.

Pryspiv