Vazki nebesa

I
Na temnomu obriyi zahodyt sonce,
Ptahy perestaly spivaty romans.
Moyi dorohy vsi vedut v poroznechu
I ya ne znayu, shcho chekaye tam.
Zhustylys hmary nad moyim volossyam,
Cholod daye pro sebe vznaky.
Ya z zahom pidnyav svoyi ochi:
Vazki nebesa nad svitom moyim!

Pryspiv:
Vazki nebesa davlyat na plechi,
Yak by hotilos povernutys nazad,
Ta syly nema! Ya nichoho ne hochu
I mene ne chekayut tam na cyh nebesah.

II
Ya dali idu po temnii dorozi,
Nezvychaini prymary u mene v ochah.
Vony meni kazut, shcho ya nevdovzi
Znaidu te, shcho tak dovho shukav.
Ale ya znayu, shcho ce lysh uyava
Moho mozku u vladi midnyh sklepin.
V moyemu pohlyadi zminylys farby
Na chornyi i siryi – kolory pokolin!

Ya ne mozu, v mene syly ne maye,
Ya odyn v comu sviti, ya odyn na Zemli.
Neba sklepinnya ya plechamy trymayu,
Vazki nebesa u vladi moyii!