Viter viye

Viter viye, trava shumyt,
A v tii travi kozak lezyt.
Nad nym konyk zazuryvsya,
Po kolincya v zemlju vbyvsya.

Ne stii, konyu, nadi mnoyu,
Bo ya vyzu shchyrist tvoyu.
A idy, konyu, dodomonku,
Ta i rozkazesh vsyu pravdonku.

A yak vyide stara maty,
Tai bude tya sya pytaty:
Ty, konyku voronenkyi,
De mii synok molodenkyi?
Znaishov sobi v carya dochku –
V chystim poli zemlyanochku.

Vizmy, mamo, pisku zmenyu,
Rozsii, rozsii po kamenyu.
Koly toi pisochok ziide,
Todi tvii synochok pryide.
Nema, pisochok ne shodyt,
A synochok ne pryhodyt.

SMS u Viter Viye
(slova Kryshny do Ardzuny pered pochatkom boyu, "Mahabharata")

Chto narodyvsya, toi pomre.
A pislya smerty – znovu narodytsya!
Ne piddavaitesya smutku,
Vykonuyuchy obov’yazok.
A shchodo obov’yazku – znaite,
Nemaye krashchoho, yak bytysya
V im’ya relihiinyh pryncypiv,
Svoyu zemlju boronyty vid voroha,
Viddaty zyttya v boyu
I zdobuty slavu heroya!