U nochi zapytayu

V nichnii molytvi spovid svicheyu oplyvaye,
Mov znak hriha chorniye hnit.
Zhasa tenditnyi promin,
Vmyrayuchy vtishaye,
Shcho navpil svit ne rozdilyt.

Pryspiv:
U nochi zapytayu molytvoyu svoyeyu
Chomu na hore nam shchastyt?
Nichoho z my ne znayem,
Ni sercem, ni dusheyu,
Shcho nenavydit, shcho ljubyt.

Bezmezno dovhi nochi rozluka kolysaye,
Ta smutku ne pryspyt vona.
Zabuty serce hoche,
Koho dusha kohaye,
Ta syl na ce u nim nema.

Pryspiv (2)

Mii smutok obvinchavsya u hramovii pechali,
Pishov zurboyu pid vinec.
A sumniv ne zakravsya
Z bezodnoho provallya,
Shcho ce pochatok – ne kinec... (3)