Mak cvite (Chastyna I)

Stepamy turky i tatary
Na konyah mchat, mov chorni hmary,
I zharom dyhaye zemlya –
Navkruh pozary, yak petlya,
i petlju rozkruchuyu ordynec:
Vin odshukav zyvyi hostynec –
Divcha bizyt bosoniz v bir.
Yiyi vin shopyt u yasyr,
V prokyslu zashmorhne syrycyu
i prodast u Kafi z torhovyci.
I slozy divchyny, i zyttya
Prop’ye bez zalju i puttya.
Bo shcho iomu krasa divocha,
Kosa shovkova, yasni ochi –
Use prodast vin za dukat,
Bo vin torhash, ordynec, tak.
Divcha bizyt v tyazkim odchayi,
Kosa yii plechi ustelyaye,
A slozy padayut u brid,
I krov’yu tyahnetsya tvii slid.
Uze nad yunistyu tvoyeyu
Arkan svystyt, sychyt zmiyeyu.
I vraz vidsichena petlya
Bezsylo vpala u polya.
Kozak-netyaha u dolyni
Rubnuv yiyi i vze stezynu
Divchyni vkazuye u bir.
– My shche zustrinemos, povir. –
Ordynec blymnuv hyzym okom,
Na luku vpav, hyknuv i skokom
Pomchav z ordyncyamy v bairak.
Vtikai, kozache!
Ta kozak
Vtikat ne dumav. Shche divchynu
Proviv ochyma i po dolyni
Navskis napasnykam pomchav.

Travnevyi den v kilci zahrav
Na spoloh byv vsima hromamy,
I blyskavka nebesni bramy
Rozchahuvala navkruhy...
Vse blyzche, blyzche vorohy,
Zlostyvyi usmih rve yim huby –
Otak i mchyt zemleyu zhuba,
Zadibna, dyka, navisna,
V kraplynah krovi i bahna.
Kozak udaryv iz pistolya,
i rozlihsya kryk posered polya:
Na stremeni torhash zavys,
I kin ioho ponis, yak bis.