Vidlunnya mrii

Tak dyvno vpasty i pity,
Tak prosto vtratyty i znaity,
Tak lehko zakohatys znov,
Tak prosto vtratyty ljubov.
Tak treba, ale ne meni.
Tak zymno, ale ya u vohni.
Taka bezmezna i tonka
Moya enerhiya kohannya.

Pryspiv:
Obiimy mene, nache v pershu nich,
Poverny mene, i mene poklych.
Tam, de ty, tam, de my, de vidlunnya mrii,
Poverny, pryhorny i mene zihrii.
Ya roztanu znov u tvoyih rukah,
Poverny ljubov, tu, shcho v moyih snah.
Tam, de ty, tam, de my, de vidlunnya mrii,
Poverny, pryhorny i mene zihrii.

Tak kruto zupynyvsya chas,
Tak smishno i nema obraz,
I niznist ohortaye nas,
Tak hrishno, nache v pershyi raz.
Tak bulo, ya ne znayu de.
Tak bude, bo mene vede
Taka bezmezna i tonka
Moya enerhiya kohannya.

Pryspiv (2)