Z Dnem narodzennya, Vika!

Yii vze shistnadcyat,
I zranku vona chotko pahne,
Vona nadiyetsya, sho vin yiyi nareshti...
Ne vidshtovhne,
Kohannya vreshti-resht spalahne,
Vona vze tak davno po nomu sohne,
Bo vin ne loh, nye!
Yii do pyzdy padarky,
Vona davno vze ne dytyna, ne zbyraye marky,
Smalyt cyharky,
I znaye, sho take zyttya,
Na neyi v muzykiv stoyit, vona vze ne dytya,
ioho zvaty Vitya,
Yii vze shistnadcyat, iomu trydcyat shist,
Vona vnochi ne spyt, a vden ne yist,
Vin vchytel fizkultury,
Vona v desyatom klasi,
Ne p’ye, ne kure, na huya vona iomu zdalasya?
Dura! Dura! Krychat yiyi padruzki!
Sohodni pozdravlyayut i tyahayut vsi za vushka,
Na lyci – posmishka,
Ta ne hvataye muzyka,
V sumni hvylyny yiyi spasaye lysh ruka
I razni tam predmety,
Lyubov, hdye ty?
De vsyaki tam stihi-kuplyety,
Kanhhvyety, kvity i bilyety u kino?
I ostalne laino,
De vono, a, de vono, de?
De vono? Koly do neyi pryide?

Pryspiv:
Ta tilky londonskyi doshch,
Do bolju do kryku,
Pazdravlyayu tyebya
I na kazdoi otkrytke
Ya z ljubov’yu pyshu
Z dnem narodzennya, Vika! (ves kuplet – 2)

Ale vze chas seriozno za spravu bratysya
Vid dyevstvyennosti ne vtikty
I ne shovatysya...
I os hotovi Viti pyrizky,
Vika hotova rozsuvaty nizky,
Vona ide i uyavlyaye: vin Betmen, a vona – baba-kishka,
Chocha, yakyi tam Betmen, kazan u Viti smokche,
A Vitya ioho pyzdyt i huyaryt, nohamy topche...
I os vona cherez porih sportzala perestupaye,
"A-zdrasti!" – a sho kazat dali – ne znaye,
"Nu, ponimayete, vy meni duze nravytes,
I os vam pyrizky, nadiyusya, vy nymy ne vdavytes,
Koroche, ya hochu z vamy potyeryaty cnotu,
Choch vy i mozete vtratyty robotu,
Ale z ya supyer-dyevka – prosto klad",
A Vitya vze zene yiyi pinkamy pid zad...
Zaplakana i p’yana – oce tak dyen razdyeniya,
I Vika mstytsya – na Vityu pyshe zayavlyeniye...
I Vitya vze za hratamy, ta to ne Vikina vyna,
Nu a fizruk popav – ot zalko pacana!

Pryspiv