Hirkyi durman

Shche vchora buly razom yak zavzdy ya i ty,
Ta roziishlys dorohy i porosly stezky.
Yak pahla ruta i m’yata u tvoyemu sadu,
Koly shche znov, kohana, tebe ya tam znaidu.

Pryspiv:
A moze to ne ljubov bula,
A tilky tvoyi pusti slova?
Shcho zalyshyly na serci bil vony moyim.
Shcho ne sudylos, te ne zbulos,
A shcho bulo perevelos
V hirkyi durman i sniv oman.

A za viknom kruzlyaye vze zovtyi lystopad,
Ne povernesh, ya znayu, nashu ljubov nazad.
Ne zvolikai nadiyu, shcho vernetsya vona,
Mabut lyshe u mriyah i kolorovyh snah.

Pryspiv (2)