Bil

Chai bude ce vse tvoyim, ale ne zalyshai ioho.
Napryzvolyashche ne kydai posered dorohy.
Komu potribni slova,
Otrymav poroznii arkush paperu z lysta.
Na dobranich velyki tryvohy.
Zachekai, yak bil zirvavsya, mov terpec.
Nepomitno zalyshaye vze kinec.
Chas lyshyvshys na oblychchi syvyi snih.
Bo vze ne tane, mov ta farba i tilky smih.
Spalah mrii ne hryze dirky u dusi – stop,
Shcho take? U chomu spravy? Tilky maize ot!
Zazvychai, rozkvitnuvshy burhlyvyi shyk!

Pryspiv:
Bil zalyshaye mene na tvoyih ochah – vidpuskaye!

P’yatyzirkovi nory dlya shchuriv, yak syr
Skazylysya vorony vyishly vze v efir.
Zabalzamovani tila stoyat u cherzi v rai
Slozamy radoshchiv pomyta kryha v zylah hai.
Ne zdyvuye te shcho farby, zmyti klopit mrii.
Ce tak buvaye, koly ne isnuye bilshe sliv,
Likviduyuchy pustotnyi smrad polyc.
Vesnyana radist nemovby –

Pryspiv

Karykaturni, humovi oblychchya vsmihayutsya,
Chy dobre tobi koly stob pochynayetsya.
Vsi na morozi v seriozi vony.
Krashchi z velykyh istot na zemli!

Pryspiv