Nich kohannya

Zakolyshe viter travy, vpade son v tvoyim sadu,
Tut z toboyu my strichaly vpershe ranishnyu zoryu.
Pahoshchi zemli vdyhaly u shalenstvi nebuttya,
Struny nochi vyhravaly nam melodiyu zyttya.

Pryspiv:
Nich kohannya, nich kohannya – svyato sercya i dushi.
Nich kohannya, nich kohannya podaruyu ya tobi.
Nich kohannya, nich kohannya – svyato sercya i dushi.
Nich kohannya, nich kohannya podaruyu ya tobi.

Shche solodka nich ne hoche shchoby ranok zazoriv,
Shche tvoyi usta shepochut pisnyu nainiznishyh sliv.
Zaciluyu, zahmeliyu vid ochei tvoyih i ruk,
Podarui meni nadiyu na kohannya bez rozluk.

Pryspiv

Zakolyshe viter travy, vpade son v tvoyim sadu,
Tut z toboyu my strichaly vpershe ranishnyu zoryu.

Pryspiv