Suhaya verbo

Suhaya verbo, suhaya verbo,
Na tobi lystya zelene.
Oi de z, ty, yidesh, de vid’yizdzayesh,
Ty, mii mylenkyi, vid mene?

Ne dalechenko, moye serdenko,
Vernus do tebe skorenko.
Yak budesh zyva, yak budesh zyva,
Shchoby za mnov ne tuzyla.

Yakby ya mala kryla orlyni,
Ya b nauchylas litaty.
Ya poletila b na Ukrayinu
Svoho myloho shukaty.

Lechu ya rochok, lechu ya druhyi,
Svoho myloho ne bachu.
Oi syadu, syadu v vyshnevim sadu,
Syadu ta i hirko zaplachu.

Oi vyishla maty z krainoyi haty,
Svoho synochka pytaye:
– Oi, synu, synu, shcho za ptashyna,
V nashomu sadu spivaye?

– Oi to ne ptashka, to ne ptashyna
V nashomu sadu spivaye.
Oi to divchyna zaruchenaya
Svoho myloho shukaye.