Po zahumenyu pshenycyu siye

Po zahumenyu pshenycyu siye,
Pshenycyu siye, zlotom leliye
Hozyi molodec; lychko vmyvaye,
Lychko vmyvaye, konya sidlaye,
Konya sidlaye, zbroyu zbyraye.
Bere vin sobi snipok strilok,
Sobi naipershe – zolotyi luchok.
A do batenka vin promovlyaye:
– Nai sya batenko borzo zbyraye –
Oi poyidemo ta do Halycha!..
Oi vystupyly vsi halychany,
Vsi halychany, z mista mishchany:
– Prosymo tebe, hozyi molodche,
Na mysu zlota, na chashu vyna,
Na grechnu pannu, na virmyanochku!
Vin na te zavse nych ne hlyadaye –
Popid domonky strily puskaye...
A do batenka vin promovlyaye:
– Nai sya batenko konya trymaye,
Bo poyidemo v chystoye pole,
V chystoye pole, a v temnyi lisok
Za chornym turom, za hrubym zvirom...
Yak nadybaly chornoho tura,
Chornoho tura, hruboho zvira, –
I snipok strilok nedostrilyaye,
I yasnyi luchok ne vystrilyaye;
Syv konychenko iz nih spadaye,
Hozyi molodec z strahu vmlivaye.
A chornyi turec, vin d’nemu promovlyaye:
– Ne biisya mene – zab’yesh ty mene.
Poyidesh ze ty v nedilju rano,
Todi z ty mene ta i postrilyayesh,
Yasnov shabelkov ta i porubayesh,
Ta za slavonku pannu distanesh.