Ya prydumayu svit (Pustelnyk II)

Ya prydumayu svit, shchob prokynutys v nomu,
Ya prydumayu chas, shchob zustritysya z nym.
Ya prydumayu cil, i do neyi do dorohu,
I terny na shlyahu, shchob buv neprostym.

Ya prydumayu den, shchob vstaty zoreyu,
Sklavshy mriyi v torbynu, podamsya na shid.
Ya prydumayu doshch i vohni nad zemleyu,
Ya itymu kriz nyh, i znykatyme slid.

Podorozi sobi, ya prydumayu kviten,
Bude spravznya vesna... Potim vypade snih.
Ya ob sebe spitknus, i vpadu mov ubytyi,
I zalyshus vidrazu na sotni dorih.

Ya prydumayu nich, v nii hulyateme viter,
Spochyvatyme popil v holodnyh ochah.
Bude spokii i sum, i u nebi Yupiter,
Nadi mnoyu litatyme stomlenyi ptah.

Vin meni rozpovist, shcho ity dali daremno,
De kinchayetsya shlyah, i spynyvsya mii chas.
Tam dorohu novu, htos prydumav dlya mene,
Tam use ne moye, i use ne dlya nas.

Ya prydumayu svit, shchob prokynutys v nomu,
Ya prydumayu chas, shchob zustritysya z nym.
Tam ne bude mety, i do neyi dorohy,
Tam litatyme ptah poryad z duhom moyim.