Ya ne viryu tobi

Na peroni pomiz yurby, sered morya ljudskyh tryvoh,
Tak nezdanno zustrilys my – znovu dolya zvela nas dvoh.
I ne znayemo, shcho skazat, i ne v syli znaity slova,
A v dushi lyshe bil obraz, a na serci pechal odna.

Pryspiv:
Ya ne viryu tobi,
Ya ne viryu sobi,
Ya ne viryu ocham,
Ya ne viryu slovam. (ves kuplet – 2)

Toi zahublenyi dyvnyi svit, toi nepiznanyi rai zemli,
Sered tysyachi dovhyh lit, lysh nasnyvsya tobi i meni.
Tak nevpynno mynaye chas i nishcho ne povernesh znov,
Na peroni pomiz yurby provely my svoyu ljubov.

Pryspiv (2)