Dum-dum

Buly-buly na sonce spodivannya
Ta raptom temna hmara nadiishla
I serce vkryla proholod chekannya
I na dushi pomenshalo tepla.

De pahkotily travy-medonosy
Zapahlo hirko duhom polynu,
Vze solovei ne p’ye dosvitni rosy,
Ne budyt v serci niznosti strunu.

Pryspiv:
A shcho znaidesh, a shcho zahubysh,
Nikoly ne vhadayesh.
Koly nema toho, shcho ljubysh,
To ljubysh te, shcho mayesh. (ves kuplet – 2)

Na samoti smyrenni tym, shcho mayem,
Chovayem zal za tym choho nema,
V tumani mrii nadiyi pereimayem
I spokushayem viru kradkoma.

Ne kozne serce znayetsya v kohanni,
Shcho nam dano pryimayemo yak ye,
I tym sebe vtishayemo v shukanni,
Shcho des komus nas moze ne staye.

Pryspiv (2)