Lyubovnyi hid po vulyci Radyanskii

Ce hid vesnyanyh zviriv, ce parad lemuriv,
Malovani roty palkishi svizyh ran.
Ce chas koly zaha strumuye navit z muriv,
Ce marsh nahrityh til, zahuchyh mov koran.

Ce – tanci potipah pid solodovym nebom,
Yasnovelmozna krov temniye mov chyfir.
Divchata z meduchylyshch pahnut mlosno medom,
Prozori nache spyrt, letyuchi yak efir.

Ce vyhid hultipak pid shelesty akacii,
Pohid pid lihtari lolitok i morhuh.
Mov pionerok plyn u dni shkilnyh vakacii
Povz vyhuky afish pro m’yaso i pro duh.

Povz birzu, kazyno, Melodiyu, miliciyu
Pastushky z vitraziv, upyrky z var’yete,
Durepy osyaini, vohnenni yanholyci,
Ci malpy trohy malvy, kozna z nyh cvite.

Ce chas derev i zmii duhmyanyi i takyi,
Shcho vyrystaye z nih surma hrypka i hrishna.
Vony idut, a ty, yak toi bilyardnyi kyi,
Ne v syli prokazaty navit Chare Krishna.

Abo os ty poet, uljublenec planet,
Shcho bachysh to shchoku, to vuho abo klipsu,
Zaryadzenyi takyi uves, mov pistolet,
Hotovyi rozryadytys vluchno v pershu lipshu.

Abo os vy vuiky, nabycheni buitury,
Atlety z-pid vitryn, detali vid skulptury.
Abo os ty fleityst, ves holubyi az synii,
Shcho treshsya miz kupciv z yakyhos abisynii.

Abo hlop’yata, vy, bezvusi shkurodery,
Zeleni koroli volohi vid zadan.
Urodzenky vesny pantery i hetery,
Povz vas idut u sny v lypku bezdonnu hlan.

I potim roztayut, i nedosyazni znov,
Tikayut u hayi povitryanyh nebes.
Nad vulyceyu nich, pomada, tush i krov,
Ya tak, ya tak, ya tak, ya tak tebe, tebe.