Ty – anhel

Nihto ne znaye, kudy i zvidky.
Nihto ne znaye, chomu i navishcho.
A den mynaye zanadto shvydko.
I my na nich znovu staly blyzche.
Nihto ne znaye, chomu i navishcho.

Nihto ne skaze, shcho my ne znaly,
Yak nebezpechni darunky neba.
Nihto ne dumav, shcho vsi vokzaly
Mene zahochut vezty vid tebe.
A ya krychala: "Todi ne treba!"

Pryspiv:
Yakshcho anhely vmiyut chekaty,
Ty – anhel... Anhel...
Yakshcho vmiyut vony vybachaty,
Ty – anhel... Anhel...
Yakshcho anhely vmiyut radity,
Ty – anhel... Anhel...
Yakshcho anhely vmiyut ljubyty,
Ty – anhel... Anhel...

Ty – anhel...

Ya zabyrala kljuchi vid rayu.
Ya i znykala, i povertalas.
A shcho shukala, sama i ne znayu.
A shcho znaishla, to meni zostalos.
Z toboyu, yanhol, ya zalyshayus.

Pryspiv

Anhelam tak vazko v sviti.
Anhely – vony, yak dity.
Anhelom ty mozesh buty,
Tilky b znov tebe vidchuty.

Pryspiv

Ty – anhel...
Ty – anhel...
Ty – anhel...
Ty – anhel...
Ty – anhel...
Anhel...