Snizna Koroleva

1
Tysyachu rokiv tomu, a moze i bilshe,
Des u dalekyh krayah zyla koroleva.
Serce sklyane vona mala v obmin na vichnist,
Zamist kohannya palala ljutist sichneva.

V koznom stolitti vona rozluchala kohanyh,
Shchob hoch na myt zahublene shchastya zhadaty.
Ya ne hotila v ce viryty, tilky sohodni
Ty pomiz nas zbuduvala kryzani hraty.

Pryspiv:
Snizna Koroleva – synii lid ochei,
Snizna Koroleva – samota nochei.
Ty dlya neyi lysh zabava,
Ty dlya mene – v serci rana.
Povertaisya, mii kohanyi, do tepla.

2
Yak ya bez tebe sama – ty i sam pro ce znayesh.
Ty povertaisya, ya serce tvoye vidihriyu.
Kazut, shcho z neyu ty zovsim mene zabuvayesh,
Tilky ya zodnomu slovu comu ne viryu...