Ne stii pid viknom

1
Vechir tyho na zemlju upav,
Zasvityv zirnycyamy.
Ty zabuv, yak meni obicyav
Buty virnym i niznym lycarem.

Ty zhadai, shcho meni hovoryv,
Zvav ty "naimylishoyu".
Oi, navishcho ty serce duryv?
Ty z, mii mylyi, hodyv do inshoyi!

Pryspiv:
Ne stii pid viknom,
Ne dyvys zasmucheno.
Ne stii pid viknom,
Ya vze zaruchena.
Ne zdy, ne hody,
Razom ne stoyaty nam.
Ne zdy, ne hody,
Ya vze zasvatana.

2
Ya v mynule zruinuyu mistok,
Zlyne sum spolohano.
I rostane, yak pershyi snizok,
Cya ljuboav moya neprohana.