Bud zi mnoyu

Do syh pir ya ne mozu vznaty kym ya stav
shcho ya mozu, hochu, mayu z kym i yak zyvu skazy
vsi bazannya zamknulysya v sobi, zamknulysya v meni
sprobui yih distan
do syh pir ya blukayu, styskayu zuby, nastrii mii
vverh i vnyz i vverh i vnyz i vverh
do syh pir bil ne v radist, ya hovayus poza spyny
ya namahayus zrozumity vsi ljudei

Ne zavzdy mozesh te, shcho znayesh i vmiyesh
povir, meni ce takoz znaiomo
poky dumav na pomacky ljubyv, na pomacky vbyvav
i znovu ljubyv
shchob ne stalos v zytti – ty moye svitlo vnochi
ya zavzdy budu ity
za toboyu
za toboyu
za toboyu-yu-yu
za toboyu
ale proshu odne
lysh odne
bud zi mnoyu
bud zi mnoyu
bud zi mnoyu

I v moroz i doshch, chy ne vse to odno
znayu mii optymizm yak rozbyte vikno
ya bezmezno vahitnyi chuzymy slovamy
yak blyashanka u stinah irzaviyu rokamy
i struktura vze cya davno ne nova
koly hroshei nema, to tebe tez nema
i mozlyvo sam sobi na bidu
ne vahayuchys v kotre znovu pidu
ne pytai chomu
ne pytai chomu
za toboyu
za toboyu
za toboyu-yu-yu
za toboyu
ale proshu odne
lysh odne
bud zi mnoyu