Skeli

Trymayuchy v rukah svoye oblychchya –
Vidchuvayesh svoyu dushu mensh samotnyu.
Zavmyraye obraz povnocinnyh emocii,
Zaterpaye postat. Tak ya hochu.
Znayesh, posmishka tvoya hriye
I mov svitlo yasne bachu.
Na zavtra vidkladayu mriyu
I yak zavzdy bazayu vdachi...

Pryspiv:
Rozbyvai svoyi skeli!
Vidchynyai inshi dveri!
Ne vazlyvi vchynky mynuloho!
Zminyui svoyi diyi!
Vtiljui svoyi mriyi
I znaidesh pochatok novoho zyttya.

Vze marytsya tobi v ochah,
Ne rozmovlyayesh ty zi mnoyu.
Naspravdi vchynok tvii – ce zah
I shodyt sonce za spynoyu.
Ne pobachysh u dumkah
Toho, shcho zavtra mohlo buty.
Ne treba maryty u snah
I budesh zyty ty mynulym.

Chomus ne rozumiyesh zovsim moyih sliv
I pohlyad tvii ya vidchuvayu dosi.
Rahuyu. Skilky ce tryvatyme shche dniv,
Koly vidchuyu zapah tvoho volossya?
Mozlyvo ty ne zovsim vilna
I muchat sumnivy tebe?
A moze i navit bozevilna?
Ty usmihnys i vse myne.