Noyabr

Ty skazala, shcho kohala, ale ce bulo davno.
Svoyi mriyi vidpuskala u rozchynene vikno.
Ty lyahala spaty, v sutinkah kimnaty,
Vze komus ne bulo shcho kazaty.

Ty svoye, shcho ty ljubyla, ty kudys, chomus podila.
Ne znaishla i ne zhubyla, prosto vtratyla ioho.
Dni i nochi proletily, prosto mriyi postarily.
A vze i ne vazlyvo, "Chto?" i "Koho?"

Pryspiv:
Lystya padaye, padaye, shchos meni nahaduye,
A ya sobi pryhaduyu, – tebe...
Lystopadamy, padaye, kruzlyaye lystopadamy,
i vze davno ne para my... Ty de?

Ci bezdonni syni ochi i holodni, dovhi nochi.
Strahom zavorozuyut tebe.
A ty maljuyesh na paperi, yak vin zaide v tvoyi dveri.
I tebe v samotnosti vkrade.

Pryspiv