Mama

Ne nazyvaite materiv syvokrylymy, syzokosymy.
Tonenka skladka pomiz briv – nenache stezka miz pokosamy.
Ne obvantazuite pleche torishnimy slozynamy,
Bo vasha tuha yih peche samotnimy hvylynamy.

Pryspiv:
Mama – zadyvylasya u dal.
Mamo, na tvoyih ustah pechal?
U ochah tvoyih zyvut hayi,
A u holosi spivayut dytynstva solov’yi.
Civ-civ! Tyho-tyho – vidhanya vid doni lyho.
Trohy vitru, trohy lita, shchob solodko spalos dityam.
Civ-civ! Tyho-tyho – vidhanya vid doni lyho.
Trohy vitru, trohy lita...

Ne zalyshaite materiv – vertaitesya z lelekamy.
Dyvitsya malvamy z dvoriv – rostit pry nyh smerekamy.
Vony z ikon use prostyat – i perehrestyat vas z vikna.
Do sercya vashoho svyata torknetsya mamyna ruka.

Pryspiv

Ne obrazaite materiv – lystamy, de lyshe dvanadcyat sliv.
Yim biites slovom dopekty.
Ne smiite zmorshky yim novi rekty!

Pryspiv:
Nu, mamo!