Vilni, yak viter

Taki smilyvi mriyi, taki slova pusti,
A pro diyi krashche pomovchymo.
I vze ziv’yala farba na polotnah maistriv,
Yim na zminu chorno-bile kino.
Ale pryishov toi chas,
Shchob hostryty mechi,
Kynuty vyklyk pitmi
I rozchynytys v nochi.

Pryspiv:
Vilni, yak viter,
Na zmylenyh konyah mchatsya u dal
Voyiny svitla,
Zim’yati laty, poshcherblena stal.
I ne odyn zalyshyvsya u rankovii imli
Vmerty, shchob znov narodytys
Na hrishnii zemli.

Take vidvazne serce, taka vidvazna krov,
Shcho ne boyitsya ni mechiv, ani stril,
Ale zminylas zbroya, toi chas davno proishov,
Teper tebe znaidut v optychnyi prycil.
My budemo sylni, koly my razom,
Toz znovu sidlaimo konei
I borimos zi zlom.