Vse ne tak pohano

Ne viryu ya shcho v serci pochuttiv nema,
Vse bude dobre, bo skoro znov pryide vesna.
Ya znayu shcho kozen sam obyraye svii shlyah,
Chtos bilyi, htos chornyi v dolarah abo v rublyah.
To ye sho vykradayut z karmaniv krayiny,
Cholodnym vitrom duye koznomu v spynu.
Sohodni vsi vpadayut u krainosti,
Bo zabuly pro te, shcho vchora bulo realnistyu.

Ya viryu, ya znayu, shcho kozen dumku maye,
Za neyu u prostir porynuty bazaye.

V moyemu tili nemaye navit miscya dlya sercya,
I ty ne dumai pro te, shcho tobi ce zdayetsya.
Yakshcho ty hochesh, ya vstuplju v tvoyu partiyu,
Ale ty znayesh ya ni razu ne pidtrymuyu anarhiyu.
Ya ne zaberu tvoyi hroshi v mohylu,
Ya zavzdy buv na svitlomu boci syly.
I ty ne zlyakayesh mene dytyachymy ihrashkamy,
Ty nishcho bez mene i ya znayu, shcho ty virysh meni.

Ya viryu, ya znayu, shcho kozen dumku maye,
Za neyu u prostir porynuty bazaye.
Ya prospivayu vam pro mynule,
Zarady maibutnoho prospivayu.

Pryspiv:
Vse ne tak pohano koly ce ne pomitno,
Vse zovsim ne pohano, ale odnomanitno.
Tvoyi dumky vid mene hovayutsya,
Vtekty sami vid sebe namahayutsya.

I kozen zamysljuvavsya i ne raz,
Shcho nebo nakaze koznoho z nas.
Za vchynky i spravy kotri robymo my,
Za to sho ljubov zberehty ne zmohly.
A zyttya den za dnem vse mynaye
I na ochah u ljudstva znykaye.
Ya prospivayu vam pro mynule,
Zarady maibutnoho prospivayu.

Pryspiv