Ty ne znykai...

1
Chvyli morya spivaly pro sonce meni,
Yim pidspivuvav zovtyi pisok,
I delfin hrav zi mnoyu v solonii vodi,
Rozmovlyav, nache chystyi strumok.
Obiimav mene, u vodi hoidav,
Bilya bereha, morya krai.
Pro zyttya svoye dyvne rozpovidav
I prosyv mene: "Ne znykai!"

2
Tilky nebo za hmaramy znyklo na myt,
I z’yednavsya z doshchem neba krai.
I mii holos nad berehom sumno zvuchyt –
Mii Delfin, druze mii, ne znykai!.
Ne znykai na myt, viter tak shumyt,
Nazavzdy v morya ne znykai.
Z morya pryplyvai,
Pisnyu hvyl zaspivai!
Do pobachennya – ne proshchai!

Ty ne znykai!
Ty ne znykai!

3
Obiimav mene, u vodi hoidav,
Bilya bereha, morya krai.
Pro zyttya svoye dyvne rozpovidav
I prosyv mene: "Ne znykai!"
Ne znykai na myt, viter tak shumyt
Nazavzdy v morya ne znykai.
Z morya pryplyvai,
Pisnyu hvyl zaspivai!
Do pobachennya – ne proshchai.

Ty ne znykai!..