Tvii holos

V zazurenim nebi klubochatsya hmary,
V osinnim sadu opada zovte lystya,
Ne chuty zvuchannya tvoyeyi hitary,
I holos tvii styh, melodiinyi i chystyi.

Pryspiv:
A osin palaye bahryano,
Moyeyi pechali slidy zamitaye.
Chai klych zuravlynyi roztane v tumani,
A holos tvii dyvnyi – u serci lunaye.

Vesnoyu cvilo, mov troyanda, kohannya.
Ya sercem horiv sered shchastya hmilnoho.
Ta raptom nastala ta zustrich ostannya...
I ty – ne moya, a druzyna druhoho.

Pryspiv

Ya znayu: rozkvitnut troyandy vesnoyu,
I znovu nallyetsya i vyzriye kolos.
Ta ty ne zihriyesh vze serce krasoyu,
I ya ne pochuyu znadlyvyi tvii holos.

Pryspiv